دوشنبه , ۱۸ /۰۹ /۱۳۹۸
خانه / تربیت کودک / نکاتی برای تربیت کودک دو ساله

نکاتی برای تربیت کودک دو ساله

نکاتی برای تربیت کودک دو ساله

رفتار طبیعی برای کودک دو ساله چیست؟ چطور می‌توان کودک نوپا را بدون محرومیت موقت، منظم کرد؟ در اینجا 10 نکته‌ی فرزندپروری برای تربیت کودک دو ساله (دو تا سه سال) ذکر شده است.

کودک آبمیوه می‌خواهد و با مشت به در یخچال می‌کوبد.

مادر: “ببخشید عزیزم ولی آبمیوه تموم شد. نظرت در مورد …..”

کودک: ” نهههههه! من آبمیوه می‌خوام!” به شدت جیغ می‌زند و با گریه روی زمین غلت می‌خورد.

نبودن آبمیوه به نظر شما مشکل بزرگی نیست ولی برای کودک شبیه به پایان دنیا است!

قبل از این‌که به مغازه بروید تا برای او آبمیوه بخرید یا بر سر کودک فریاد بزنید که “گریه رو تموم کن، آبمیوه نداریم”، اجازه بدهید که نگاهی به دنیای کودک دو ساله بیندازیم.

از کودکان دو ساله چه انتظاراتی داشته باشیم؟

کودکان متفاوت هستند. بعضی از کودکان حساس‌تر از دیگران هستند و بعضی دیگران آسان‌گیرتر. بعضی کودکان زودتر پیشرفت می‌کنند و به اهدافشان می‌رسند و بعضی دیگر دیرتر.

معمولا، از کودکان نوپا موارد زیر را می‌توانید انتظار داشته باشید:

اوقات تلخی

احساسات شدید

ادعای مالکیت بر هرچیزی (حتی اگر مالک آن نباشد)

درخواست انجام کارها توسط خودش

فکر می‌کنند بزرگ هستند، و احساس ناراحتی، ناامیدی و پریشانی، زمانی که متوجه می‌شوند بزرگ نیستند.

دشواری در صبر، اشتراک گذاشتن وسایل، کنترل و غیره

تغییر در عادت‌های غذایی و خواب.

مانند بسیاری چیزها در فرزندپروری، هیچ روش سه مرحله‌ای برای کنترل رفتارهای ناخواسته‌ی کودک وجود ندارد. بعضی از والدین از روش‌های سریع مانند محرومیت موقت یا نادیده گرفتن استفاده می‌کنند.

کودکتان به کمک شما نیاز دارد تا احساسات بزرگش را کنترل کند، و برای انجام این کار شما به استراتژی، راهنمایی و ترفندهای مختلف نیاز دارید.

کودک دو ساله

این 10 نکته برای کودک شما حمایت، تشویق و ایمنی را در زمان رشد فراهم می‌کند:

1. همدلی

شاید شما اهمیتی ندهید که ظرف آبی کثیف شده است، ولی کودک اهمیت می‌دهد. خودتان را در موقعیت او نشان دهید، و اجازه بدهید بداند که شما موقعیت را درک می‌کنید (حتی اگر موافق نیستید). “واقعا کل روز رو منتظر ظرف آبی بودی. می‌دونم که چقد واست مهمه و دوسش داری”.

2. “نه” گفتن را محدود کنید

کلمه‌ی “نه” را برای موقعیت‌های خطرناک یا واقعا جدی نگه دارید. در عوض، از راهنمایی‌های مجدد استفاده کنید. “این مدادها مال مادرت هستن، بذار چندتا مداد رنگی واسه تو پیدا کنم”. یا می‌توانید “نه” را با قرار دادن یک سری شرایط تبدیل به “بله” بکنید، “می‌تونی بری بیرون بعد از اینکه مشق‌هات رو نوشتی”.

3. مشاهدات ایجاد کنید

کودکان نوپا با انجام دادن یاد می‌گیرند، به جای اینکه برای “فعالیت‌های یادگیرانه” عواقبی قرار دهید، در مورد آنچه اتفاق افتاده است صحبت کنید. “وای! همه‌ی ردیف‌ها ریختن وقتی که از پایین برداشتی!” یا “همه‌ی کتاب‌ها رو از قفسه درآوردی! (سپس به آموزش ادامه دهید…)”.

4. آموزش بدهید

با وقت گذاشتن برای کشف و تمرین راه‌های جدید برای موقعیت‌های سخت، به عنوان راهنمای فرزندتان عمل کنید. “هر دوی شما توپ رو می‌خواهید. من می‌تونم توپ خودم رو به شما بدم. می‌تونید بعدا اونو به من برگردونید؟”. با هم کار انجام بدهید. از اسباب بازی‌هایشان استفاده کنید، داستان بگویید، نقاشی بکشید و غیره.

5. کودک بشوید

با شادی کردن، خنده و بازی در طول روز، کودک درون خود را تقویت کنید. از تقلید صدا برای درخواست کردن استفاده کنید، مثل گوریل در خانه دنبال کودک بدوید، یا کارهای دیگر. به دنبال راه‌هایی برای تبدیل موقعیت‌های ساده و خسته کننده به بازی و تفریح باشید.

6. به آنها کلمات بدهید

ممکن است که کودک شما نتواند افکار یا احساساتش را به طریق منطقی و گویا (یا منسجم) بیان کند. روش‌های جایگزین برای بیان نیازهایش را به او نشان دهید: “کفشت خیلی تنگ شده” یا “قبل از اینکه مامان بره سر کار، یه بغل دیگه می‌خوای؟”.

7. محدودیت قرار دهید

با توضیح دادن محدودیت‌ها، کمک کنید کودک احساس امنیت و اطمینان بکند. مانند “در خیابان ندو” یا “می‌تونی عصبانی بشی ولی حق نداری کسی دیگه رو بزنی”. انتظار مقاومت از کودک داشته باشید.

8. سرعت خود را کم کنید!

کودکان با سرعت خودشان حرکت و کار می‌کنند (گاهی این سرعت نیاز به صبر از جانب شما دارد). به دنبال راه‌هایی برای حرکت با سرعت طبیعی آنها باشید. به جای اینکه همیشه آنها را مجبور کنید که “عجله کن!”، وقت‌های اضافه‌ی بیشتری در نظر بگیرید که با سرعت کودک مطابقت داشته باشد.

9. محیط را تغییر دهید

از قفل کابینت، قفل کمد استفاده کنید، و دسترسی کودک را به وسایل غیر ایمن و شکننده محدود کنید. به او اجازه‌ی دسترسی به وسایل مناسب سنش را بدهید. و مناطقی در خانه برای او در نظر بگیرید که بتواند به راحتی بازی کند و پرانرژی باشد.

10. استقلال را تشویق کنید

کودک شما بیشتر از چیزی که شما فکر می‌کنید توانا است! اولین غریزه‌ی شما ممکن است درگیر شود و بخواهید کار را برای آنها انجام بدهید، اما کودکان بسیاری از چیزها را از طریق مبارزه و چالش یاد می‌گیرند. به آنها فرصت‌هایی برای کمک کردن یا انجام کارهای جدید بدهید، قبل از اینکه خودتان در آن دخالت کنید.

درباره‌ی مسعود مرادی

همچنین ببینید

انگشت در بینی کردن کودکان

انگشت کردن در بینی کودکان

چرا کودکان انگشت در بینی می‌کنند؟ اگرچه برخی از افراد این موضوع را یک “عادت …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *