سه شنبه , ۲۱ /۰۸ /۱۳۹۸
خانه / تربیت کودک / محرومیت موقت: اشتباهات رایج و چگونگی حل آن‌ها

محرومیت موقت: اشتباهات رایج و چگونگی حل آن‌ها

اشتباهات رایج در محرومیت موقت و چگونگی حل آنها

آیا این تکنیک انضباطی قدیمی واقعا وضعیت را بدتر می‌کند؟! ببینید کارشناسان چه توصیه‌هایی دارند، از جمله تکنیک پنج مرحله‌ایِ جدید برای استفاده از محرومیت موقت.

محرومیت موقت مانند یک داروی عالی است: کودکی که چند دقیقه تنها می‌نشیند و سپس آرام می‌شود. والدین اغلب اعتراف می‌کنند که این روش جواب نمی‌دهد، زیرا کودکشان هنگام انجام محرومیت موقت دعوا می‌کند، گریه می‌کند و به جای آرام نشستن جیغ و داد کرده و حتی بیشتر از قبل صر و صدا می‌کند.

با این حال، طبق مطالعه دانشگاه بهداشت و علوم اورگن پورتلند، 85 درصد از والدینی که از این روش استفاده می‌کنند دچار اشتباهاتی می‌شوند که احتمال موفقیت این روش را کاهش می‌دهد، مانند زیاد هشدار دادن، صحبت کردن با کودک یا اجازه دادن به آنها برای بازی با اسباب بازی ها هنگام محرومیت. برای تسلط بهتر به این روش در نظر بگیرید چه زمانی این روش بهتر جواب می‌دهد و شما چطور با استفاده از روش های دیگر می‌توانید وضعیت کودکتان را آرام کنید.

دنیل سیگل استاد روانپزشکی دانشکده پزشکی UCLA می‌گوید: “هنگامی‌که کودکتان پرخاشگری یا کج خلقی می‌کند، ممکن است مضطرب باشد و نتواند احساساتش را کنترل کند”. به جای اینکه بلافاصله او را به صندلی گوشه‌ی اتاق بفرستید، مهم است بداند که شما احساساتش را درک می‌کنید. دنیل سیگل می گوید: “هنگامی که فرزندتان در بدترین حالتش است بیشترین نیاز به شما را دارد”. اغلب کارشناسان معتقدند که که این روش تا هنگامی که به درستی و در موقعیت درست استفاده شود موثر است، مخصوصا برای کودکان بالای 3 سال.

کودک در محرومیت موقت

اشتباهات محرومیت موقت

1. استفاده بیش از حد

برخلاف تصور عموم، این روش برای این استفاده نمی‌شود که کودک در مورد سؤرفتارهایش فکر کند. ایلین کندی مور، مشاور والدین، می‌گوید: “محرومیت در درجه اول یک روش برای جلوگیری از بدتر شدن شرایط است”. دکتر کندی مور توضیح می‌دهد: در تاریخ جهان، هیچ کودکی به اتاقش نرفته است تا “در مورد کاری که کرده است فکر کند!”، آنها بیشتر در مورد بی‌حوصلگی پدر و مادرشان فکر می‌کنند. یادگیری بعد از پایان محرومیت موقت آغاز می‌شود، آن زمان شما می‌توانید بگویید “خب بذار دوباره تلاش کنیم”. سعی نکنید از این روش برای هر سؤرفتاری استفاده کنید، آری براون مشاور والدین و متخصص اطفال می‌گوید: “بهتر است از این روش برای رفتارهای خاصی که ممکن است برای کودک یا دیگران آسیب زا باشند استفاده کنید”.

2. توجه به کودک در طول محرومیت موقت

محرومیت موقت یک روش تنبیهی ملایم است. دکتر کندی مور می‌گوید: “کودکان مشتاق توجه هستند، حتی توجه منفی نیز ممکن است برایشان کافی و لذت بخش باشد”. در واقع، محرومیت یک روش برای تقویت مثبت است زیرا دکتر استاتز معتقد است که توجه به سؤرفتار کودک می‌تواند او را به بدرفتاری بیشتر تشویق کند. دکتر بران می‌گوید: “برای من محرومیت موقت فقط یک صندلی یا گوشه‌ی اتاق نیست، بلکه فقدان توجه والدین برای یک دوره کوتاه است، که باعث می‌شود کودک بفهمد سؤرفتارش منجر به از دست دادن توجه والدین می‌شود به جای اینکه توجه آنها را جلب کند”.

3. استفاده برای دلایل غلط

محققان دانشگاه ایالتی اوکلاهاما دریافتند که محرومیت موقت بر روی کودکانی که با ضربه زدن یا انجام عمدی کارهای خلاف خواسته ی شما، مبارزه می‌کنند بهترین نتیجه را دارد، اما فقط اگر شما در اغلب اوقات در ابتدا از واکنش های ملایم را استفاده کنید. هنگامی که کودک را برای مشکلات مختلف در محرومیت موقت قرار می‌دهید یا اگر در اغلب اوقات برای اعتراض‌های مخالف از این روش استفاده می‌کنید، ممکن است رفتار او بدتر شود. بچه‌های کوچکی که برای پوره سیب زمینی گریه و شکایت می‌کنند یا برای استفاده بیشتر از موبایل مذاکره می‌کنند، نتیجه‌ی بهتری از دیگر روش‌ها می‌گیرند. در این نوع شرایط، این روش‌های جایگزین را در نظر بگیرید:

جایگزین های محرومیت موقت

رفتارهای مثبت، مانند به آرامی بازی کردن و با مهربانی صحبت کردن را شناسایی و تقویت کنید. برای این رفتار او را ستایش کنید یا پاداش بدهید، بگویید “وای چقد خوب و آروم با اسباب بازی‌هات بازی می‌کنی” یا به کودکتان کارت‌های ستاره و برچسب‌های زیبا بدهید.

از عبارت‌های “وقتی‌که – آنگاه” استفاده کنید. به جای اینکه به فرزندتان بگویید “ما می تونیم 5 دقیقه بیشتر پارک بمونیم، فقط اگر کفش هات رو بپوشی”، می‌توانید او را تحریک به همکاری کنید با گفتن “وقتی‌که کفشت رو پوشیدی، اونوقت ما می‌تونیم 5 دقیقه بیشتر توی پارک بمونیم”.

صبر کنید آرام بشود. بعد از این که زمانی برای آرام شدن داشت شما می‌توانید توضیح دهید که : “ما اسباب بازی‌ها را پرتاب نمی‌کنیم، زیرا این کار خطرناک است”.

 

روش وقفه زمانی. یک مکان کسل کننده برای این کار در نظر بگیرید

 

هنگامی که فرزندتان در بدترین حالتش است، بیشترین نیاز به شما را دارد

 

روش جدید و بهبود یافته‌ی محرومیت موقت

اگر شما از والدین در مورد چگونگی استفاده از محرومیت موقت بپرسید، احتمالا پاسخ‌های متنوعی خواهید شنید. از نگه داشتن روی یک صندلی خالی تا حبس در اتاق خودشان.

مرحله 1: یک اخطار شفاف بدهید. مطالعات نشان داده است که یک اخطار بدون تکرار، قبل از هر محرومیت می‌تواند تعداد محرومیت را تا 74 درصد کاهش دهد. اگر کودک شما در عرض پنج ثانیه همکاری نکرد محرومیت موقت را اجرا کنید.

مرحله 2: محرومیت موقت را اعلام کنید. ممکن است منتظر بمانید تا کودکتان نسبتا آرام بشود، اما به طور خلاصه رفتار اشتباهش را بگویید و او را به محل محرومیت موقت ببرید. بسیاری از کارشناسان توصیه می‌کنند که کودک را به اتاقش نفرستید، زیرا در آنجا وسایل بازی و سرگرمی وجود دارد. از سخنرانی برای او بپرهیزید. بد نیست قبل از محرومیت موقت یا بعد از آن توضیح مختصری بدهید اما آن را طولانی نکنید. اگر شما چیزهایی شبیه “هزار بار در این مورد بهت گفته بودم”، “الان نتیجه ی کارِت رو می بینی” یا “امیدوارم به کاری که کردی فکر کنی” به کودک بگویید، به او توجه نشان داده‌اید، در حالی‌که باید توجه را از او سلب کنید. هر توجهی، حتی توجه منفی، می تواند شبیه به یک پاداش عمل کند به جای این که یکی از عواقب کار باشد.

مرحله 3: ساعت را تنظیم کنید. دکتر استات در ابتدا پیشنهاد کرده بود که کودکان را در محرومیت موقت تا زمانی که اعتراضشان تمام شود نگه دارید، حتی اگر نیم ساعت طول بکشد. امروزه بسیاری از والدین از قانون “یک دقیقه به ازای هر سال از سن کودک” استفاده می‌کنند. اگرچه تحقیقات جدید انجام شده توسط تیموتی والمر، استاد روانشناسی دانشگاه فلوریدا، نشان می‌دهند که حتی محرومیت‌های موقتِ از 1 تا 3 دقیقه نیز مؤثر هستند، حداقل برای کودکان بین 3 تا 5 سال. ساعت را برای مدت زمانی که برای او در نظر گرفته‌اید تنظیم کنید.

مرحله 4: محرومیت موقت را خسته‌کننده کنید. در طول محرومیت موقت یا کودک صحبت نکنید و ارتباط چشمی نیز برقرار نکنید. ساکت ماندن شاید نیاز به تمرین داشته باشد مخصوصا اگر کودکتان چیزهایی مانند “تو بدترین مادر دنیا هستی!” می گوید یا سوالاتی مانند “چرا با من این کار رو می کنی؟” و “میشه یه لیوان بهم آب بدی؟” می‌پرسد. مهم نیست که فرزندتان چه می‌گوید یا چه می‌خواهد، در طول محرومیت موقت آنها را نادیده بگیرید.

مرحله 5: هنگامی‌که زمان به پایان رسید، به او اطلاع دهید. مهم نیست اگر کودکتان هنوز ناآرام و پر سر و صدا است یا گریه می‌کند. همان لحظه‌ای که زمان به پایان رسید محرومیت موقت تمام شده است.

چطور بدانید که محرومیت موقت نتیجه می‌دهد؟ اگر شما این مراحل را دنبال کنید، از یک تا سه هفته باید مدت زمان استفاده از محرومیت موقت کمتر و کمتر بشود. هنگامی که اعلام محرومیت موقت می کنید، کودک کم کم یاد خواهد گرفت که گوش کند.

اگر کودک من از رفتن به محرومیت موقت سرپیچی کرد چه؟

  1. یک انتخاب به او بدهید. می‌تواند همکاری کند یا یک امتیاز مانند تلویزیون دیدن را از دست بدهد. اگر قبول نکرد به محرومیت موقت برود برای مدت معین اجازه تلویزیون دیدن به او ندهید.
  2. به او پیشنهاد کاهش زمان برای رفتار خوب بدهید. مثلا بگویید “محرومیت ما همیشه سه دقیقه است، ولی اگر الان بروی و ساکت بنشینی این بار دو دقیقه زمان می‌گیرم”.
  3. خودتان انجام بدهید. اگر کودکتان بدون نظارت در امنیت است (یا شخص بزرگسال دیگری در آنجا حضور دارد)، به اتاق خودتان بروید یا بگویید “چون که برادرت رو زدی سه دقیقه باهات حرف نمی‌زنم”.

درباره‌ی مسعود مرادی

همچنین ببینید

انگشت در بینی کردن کودکان

انگشت کردن در بینی کودکان

چرا کودکان انگشت در بینی می‌کنند؟ اگرچه برخی از افراد این موضوع را یک “عادت …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *